| Person | Wortform | |||
|---|---|---|---|---|
| Präsens | ich | gewöhne | ||
| du | gewöhnst | |||
| er, sie, es | gewöhnt | |||
| Präteritum | ich | gewöhnte | ||
| Konjunktiv II | ich | gewöhnte | ||
| Imperativ | Singular | gewöhn!gewöhne! | ||
| Plural | gewöhnt! | |||
| Perfekt | Partizip II | Hilfsverb | ||
| gewöhnt | haben | |||
| gewöhnen | ||||
| Bedeutung | Deutsch | Übersetzung | Sprache | Artikel | Aussprache |
|---|---|---|---|---|---|
| gewöhnen | acclimate | en | |||
| gewöhnen | accustom | en | |||
| gewöhnen | habituate | en | |||
| gewöhnen | get used | en | |||
| gewöhnen | kutimiĝi | eo | |||
| gewöhnen | s’accoutumer | fr | |||
| gewöhnen | s’habituer | fr | |||
| gewöhnen | kustumigar | io | |||
| gewöhnen | membiasakan diri | id | |||
| gewöhnen | accostumar | ia | |||
| gewöhnen | abituarsi | it | |||
| gewöhnen | 慣れる | ja | なれる, nareru | ||
| gewöhnen | acostumar-se | ca | |||
| gewöhnen | przyzwyczaić się | pl | |||
| gewöhnen | acostumar-se | pt | |||
| gewöhnen | se obișnui | ro | |||
| gewöhnen | привыкать | ru | privykatʹ☆ | ||
| gewöhnen | привыкнуть | ru | privyknutʹ☆ | ||
| gewöhnen | vänja sig | sv | |||
| gewöhnen | acostumbrarse | es | |||
| gewöhnen | familiarizarse | es | |||
| gewöhnen | hozzászokik | hu | |||
| gewöhnen | megszokik | hu | |||
| gewöhnen | accoutumer | fr | |||
| gewöhnen | habituer | fr | |||
| gewöhnen | abituare | it | |||
| gewöhnen | acostumar | ca | |||
| gewöhnen | acostumar | pt | |||
| gewöhnen | obișnui | ro | |||
| gewöhnen | приучать | ru | priučatʹ☆ | ||
| gewöhnen | vänja | sv | |||
| gewöhnen | tillvänja | sv | |||
| gewöhnen | acostumbrar | es | |||
| gewöhnen | hozzászoktat | hu | |||
| gewöhnen | rászoktat | hu |